Strona główna

Stanowiska i wnioski Prokuratora Generalnego

Stanowisko Prokuratora Generalnego z 17 marca 2014 r. w związku z wnioskiem Związku Gmin Wyznaniowych Żydowskich w Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 sierpnia 2013 r., któremu nadano bieg w dniu 12 listopada 2013 r., oraz pismem procesowym pełnomocnika Wnioskodawcy z dnia 23 października 2013 r. o stwierdzenie niezgodności przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2013 r. poz. 856):

  1. art. 34 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 35 ust. 1 i ust. 4 w zakresie, w jakim nie zezwalają na poddawanie zwierząt szczególnym sposobom uboju przewidzianym przez obrządki religijne związków wyznaniowych o uregulowanej sytuacji prawnej i przewidują odpowiedzialność karną osoby dokonującej uboju w taki szczególny sposób,

  2. art. 34 ust. 1 i ust. 3 w związku z art. 6 ust. 1 w zakresie, w jakim wśród okoliczności uzasadniających dopuszczalność uboju zwierząt kręgowych bez ich uprzedniego ogłuszania nie wyliczają szczególnych sposobów uboju zwierząt przewidzianych przez obrządki religijne związków wyznaniowych o uregulowanej sytuacji prawnej

z art. 53 ust. 1, ust. 2 i ust. 5 oraz art. 35 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 9 ust. 1 i ust. 2 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zmianami) oraz z art. 32 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji w związku z art. 14 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności

 [Stanowisko Prokuratora Generalnego z 17 marca 2014 r., sygn.PG VIII TK  139/13 (K 52/13)]

 


 

Wniosek Prokuratora Generalnego o stwierdzenie niezgodności  z art. 32 ust. 1 oraz z art. 64 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przepisów art. 126  ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220 ze zmianami):

 

1. ust. 1:

– pkt 1 – w części obejmującej wyrazy: „w uprawach, płodach rolnych lub w gospodarstwie leśnym”,

– pkt 2 – w części obejmującej wyrazy: „w pogłowiu zwierząt gospodarskich”,

– pkt 3 – w części obejmującej wyrazy: „w pogłowiu zwierząt gospodarskich”,

– pkt 4 – w części obejmującej wyrazy: „w pasiekach, w pogłowiu zwierząt gospodarskich oraz w uprawach rolnych”;

 

2. ust. 4 – w zakresie, w jakim ogranicza grono podmiotów, które mogą współdziałać z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska, a na obszarze parku narodowego – z dyrektorem tego parku, odnośnie do sposobów zabezpieczania przed szkodami powodowanymi przez zwierzęta, o których mowa w ust. 1, do właścicieli lub użytkowników gospodarstw rolnych i leśnych.

 

[Wniosek z 30 lipca 2013 r. sygn. PG VIII TKw 42/13]

 


 

 

Wniosek Prokuratora Generalnego do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności z art. 10 ust. 1, art. 173, art. 178 ust. 1, art. 47  w związku z art. 51 ust. 2 i 5 w związku z art. 31 ust. 3 oraz z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i z art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.). :

 

- przepisu § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie nadzoru administracyjnego nad działalnością administracyjną sądów powszechnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 69) w zakresie,   w jakim upoważnia Ministra Sprawiedliwości do żądania od prezesa sądu apelacyjnego akt spraw sądowych.

 

[Wniosek z 30 lipca 2013 r. sygn. PG VIII TKw 46/13]


 

Stanowisko Prokuratora Generalnego w związku ze skargami konstytucyjnymi:

 

I. Archidiecezji o stwierdzenie niezgodności przepisu art. 5 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 162 poz. 1692) w zakresie, w jakim przepis ten do roszczeń o naprawienie szkody obejmującej utracone korzyści, wyrządzonej ostateczną decyzją administracyjną wydaną przed dniem 1 września 2004 r., nakazuje stosowanie art. 160 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w brzmieniu, w jakim przepis ten obowiązywał do dnia 30 września 2003 r., z art. 2, art. 7, art. 21 ust. 1, art. 32 ust. 1 i 2, art. 64 ust. 1 i 2 oraz z art. 77 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej...

 

[Stanowisko Prokuratora Generalnego z 14 lutego 2013 r. sygn. PG VIII TK 86/12 ( SK 46/12)]

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Stanowisko Prokuratora Generalnego (cz.1 i cz.2) w związku z połączonymi wnioskami:

 

1) Grupy posłów na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 kwietnia 2012 r. o stwierdzenie, że:

 

a) art. 7 ustawy z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin (Dz. U. z 2012 r., poz. 362), a w konsekwencji cała ta ustawa, gdyż wymieniony przepis jest nierozerwanie związany z całą zaskarżoną ustawą, są niezgodne z art. 2, art. 20, art. 21 ust. 1, art. 22, art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 1 i 3 i art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

 

b) art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1, art. 4, art. 7 ustawy wymienionej w pkt 1 lit. a), a w konsekwencji cała ta ustawa, gdyż wymienione przepisy są nierozerwalnie związane z całą zaskarżoną ustawą, są niezgodne z art. 2, art. 32, art. 64 ust. 2, art. 84 i art. 217 Konstytucji RP,

 

c) art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1, art. 6 oraz art. 7 ustawy wymienionej w pkt 1 lit. a), a w konsekwencji cała ta ustawa, gdyż wymienione przepisy są nierozerwalnie związane z całą zaskarżoną ustawą, są niezgodne z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 1 i 3 oraz art. 21 ust. 1 Konstytucji RP,

 

d) art. 27 w związku z art. 17 oraz w związku z art. 19 ustawy wymienionej w pkt 1 lit. a), są niezgodne z art. 2 Konstytucji RP,

 

e) art. 2, art. 3 ust. 1, art. 5 i art. 6 oraz art. 27 ustawy wymienionej w pkt 1 lit. a), a w konsekwencji cała ta ustawa, gdyż wymienione przepisy są nierozerwalnie związane z całą zaskarżoną ustawą są niezgodne z art. 2 Konstytucji RP,

 

f) ustawa wymieniona w pkt 1 została uchwalona z naruszeniem art. 2, art. 7, art. 118 ust. 1 i art. 119 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, a w konsekwencji jest niezgodna z tymi przepisami;

 

2) Grupy posłów na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 10 maja 2012 r. o stwierdzenie, że art. 1 - 26 w związku z art. 27 ustawy z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin (Dz. U. z 2012 r., poz. 362), są niezgodne z wyrażonymi w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadami należytej legislacji podatkowej, zachowania odpowiedniego okresu vacatio legis i zaufania do państwa oraz stanowionego przez nie prawa.

 

[Stanowisko z 13 lutego 2013 r. sygn.PG VIII TK 59/12]

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Stanowisko Prokuratora Generalnego w związku z wnioskiem Rzecznika Praw Obywatelskich o stwierdzenie niezgodności § 11 ust. 1 i ust. 2 Regulaminu organizacyjno - porządkowego pobytu cudzoziemców w strzeżonym ośrodku i areszcie w celu wydalenia, stanowiącego załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 sierpnia 2004 r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać strzeżone ośrodki i areszty w celu wydalenia oraz regulaminu organizacyjno - porządkowego pobytu cudzoziemców w strzeżonym ośrodku i areszcie w celu wydalenia (Dz. U. Nr 190, poz. 1953) z art. 123 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2011 r. Nr 264, poz. 1573 ze zmianami), art. 11 ust. 1 piet 2 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2011 r. Nr 116, poz. 675 ze zmianami), a także art. 41 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3, art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 oraz z art. 92 ust. 1 zdanie 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

 

[Stanowisko Prokuratora Generalnego z 12 lutego 2013 r. sygn. PG VIII TK 131/12 (U 7/12)]

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Wniosek Prokuratora Generalnego do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej:

 

1. przepisów art. 96 § 3 ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2010 r. Nr 46, poz. 275 ze zmianami) w związku z art. 78 ust. 4 [1] ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zmianami) - z art. 2, jak również z art. 42 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;

 

2. przepisów art. 96 § 3 w związku z art. 92 § 1 oraz z art. 92a ustawy z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2010 r. Nr 46, poz. 275 ze zmianami) w zakresie, w jakim obwarowują sankcją uchylenie się przez właściciela lub posiadacza pojazdu od obowiązku wskazania, komu powierzył on ten pojazd do kierowania lub używania w czasie, w którym urządzenie rejestrujące ujawniło wykroczenie popełnione przez kierującego tym pojazdem - z art. 42 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;

 

3. przepisu art. 97 ustawy, o której mowa w pkt 2 z art. 2 oraz z art. 42 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

 

[12 lutego 2013 r. sygn. PG VIII TKw 62/12]